Υπάρχουν στιγμές που το παιδί κρατάει σφιχτά ένα παιχνίδι και δεν θέλει να το δώσει σε κανέναν.
Ο γονιός μπορεί να νιώσει αμηχανία, πίεση ή ντροπή, ειδικά όταν μπροστά υπάρχουν άλλα παιδιά ή άλλοι γονείς.
Και τότε βγαίνει εύκολα η φράση: «Δώσ’ το τώρα.»
Όμως το μοίρασμα στα παιδιά δεν μαθαίνεται πάντα με εντολές. Μαθαίνεται πιο συχνά με ασφάλεια, χρόνο και μικρά βήματα.
Όταν ένα παιδί δυσκολεύεται να μοιραστεί, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι κακομαθημένο ή εγωιστής.
Συχνά σημαίνει ότι ακόμα μαθαίνει να περιμένει, να αφήνει κάτι που του αρέσει και να εμπιστεύεται ότι θα το ξαναπάρει.
Για έναν ενήλικα, ένα παιχνίδι μπορεί να είναι απλώς ένα αντικείμενο. Για ένα παιδί, όμως, μπορεί να είναι κάτι πολύ σημαντικό εκείνη τη στιγμή.
Μπορεί να το διάλεξε πρώτο. Μπορεί να το περίμενε πολλή ώρα. Μπορεί να νιώθει ότι αν το δώσει, θα το χάσει.
Γι’ αυτό η πίεση συχνά φέρνει αντίσταση.
Το μοίρασμα γίνεται πιο εύκολο όταν το παιδί νιώθει ότι έχει μια μικρή επιλογή.
Αντί να πεις:
«Δώσ’ το τώρα.»
δοκίμασε να πεις:
«Θέλεις να παίξεις λίγο ακόμα και μετά να το δώσεις;»
ή:
«Ποιο παιχνίδι μπορείς να μοιραστείς σήμερα;»
Έτσι το παιδί δεν νιώθει ότι του παίρνουν κάτι με το ζόρι. Μαθαίνει σιγά σιγά να συνεργάζεται.
Την επόμενη φορά που το παιδί δυσκολεύεται να μοιραστεί, μπορείς να δοκιμάσεις πιο ήρεμες φράσεις.
«Μπορείς να το κρατήσεις λίγο ακόμα και μετά να το δώσεις.»
«Ας βρούμε κάτι που μπορείτε να παίξετε μαζί.»
«Δεν χρειάζεται να τα δώσεις όλα. Μπορείς να διαλέξεις ένα.»
«Καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο να το αφήσεις.»
Αυτές οι φράσεις δεν πιέζουν. Καθοδηγούν.
Και αυτό βοηθά το παιδί να κάνει ένα μικρό βήμα, χωρίς να νιώσει ότι χάνει κάτι με το ζόρι.
Κάποιες φράσεις μπορεί να κάνουν το παιδί να νιώσει ντροπή ή πίεση.
Καλό είναι να αποφεύγουμε φράσεις όπως:
«Μην είσαι εγωιστής.»
«Τα καλά παιδιά μοιράζονται.»
«Αν δεν το δώσεις, θα στο πάρω.»
«Κοίτα το άλλο παιδί πόσο καλό είναι.»
Μπορεί το παιδί να δώσει το παιχνίδι εκείνη τη στιγμή, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έμαθε πραγματικά να μοιράζεται.
Ο στόχος δεν είναι να υπακούσει από φόβο.
Ο στόχος είναι να μάθει σταδιακά να σκέφτεται και τον άλλον.
Μπορείς να δοκιμάσεις ένα μικρό παιχνίδι όταν το παιδί είναι ήρεμο.
Πάρε 3 παιχνίδια και πες:
«Ας διαλέξουμε ποιο είναι μόνο δικό σου σήμερα, ποιο μπορείς να το μοιραστείς και ποιο μπορούμε να παίξουμε μαζί.»
Έτσι το παιδί μαθαίνει ότι το μοίρασμα δεν σημαίνει:
«τα δίνω όλα»
αλλά:
«μαθαίνω να διαλέγω τι μπορώ να μοιραστώ».
Αυτό είναι πιο ρεαλιστικό και πιο ασφαλές για ένα μικρό παιδί.
Το μοίρασμα στα παιδιά δεν χτίζεται σε μία στιγμή.
Χτίζεται όταν ο γονιός δείχνει υπομονή, βάζει όρια και δίνει στο παιδί μικρές ευκαιρίες να δοκιμάσει.
Δεν χρειάζεται να γίνει τέλειο.
Χρειάζεται να κάνει ένα μικρό βήμα κάθε φορά.
Και αυτό είναι ήδη μια μικρή νίκη.
Μικρή φράση για να κρατήσεις
Το μοίρασμα μαθαίνεται πιο εύκολα με μικρά βήματα, όχι με πίεση.
Αν το παιδί δυσκολεύεται να μοιραστεί, μπορείς να διαβάσεις μαζί το παραμύθι «ο Νόμπι και οι μικρές γυάλινες μπαλίτσες της καρδιάς».
Μέσα από την ιστορία του, το παιδί μπορεί να δει με τρυφερό τρόπο ότι το μοίρασμα δεν σημαίνει πως χάνει κάτι δικό του.
Μερικές φορές, ένα παραμύθι βοηθά το παιδί να καταλάβει πιο εύκολα αυτό που ζει και να κάνει ένα μικρό βήμα προς τον άλλον.